Miedź (Cu) w budownictwie - wiadomości ogólne - PROTEC Sp. z o. o.
Miedź – miedziane obróbki blacharskie budynek jednorodzinny

Miedź (Cu) – Wiadomości ogólne

Miedź – cuprum, Cu, metal półszlachetny, pierwiastek chemiczny z grupy I układu okresowego, o liczbie atomowej 29, masie atomowej 63,55 i ciężarze właściwym 8,93 g/cm³ .

Temperatura topnienia miedzi wynosi 1083ºC. Metal znany już w czasach prehistorycznych, prawdopodobnie pierwszy metal wykorzystywany przez ludzi. Od ok. 4000 lat znane są stopy tego metalu z innymi metalami, przede wszystkim z cyną i cynkiem tworzące brązy i mosiądze.

Miedź jest metalem o pomarańczowo czerwonym połysku, ciągliwy i kowalny, najlepszy po srebrze przewodnik ciepła i elektryczności. Metaliczną miedź otrzymuje się najczęściej z rud siarczkowych poprzez flotację, procesy wytopu i elektrolizę, otrzymując metal najczystszej klasy o zawartości 99,997 % Cu.

Pokłady rud miedzi w Polsce występują w okolicach Głogowa, Polkowic, Lubina. W wilgotnym powietrzu miedź pokrywa się patyną tzw. grynszpanem czyli zielonkawo turkusową powłoką zasadowego węglanu miedzi, która jak wykazują badania nie jest podatna na dalsze zmiany chemiczne wynikające np. z oddziaływania kwaśnych deszczy oraz specyficznej atmosfery wielkich miast czy ośrodków przemysłowych.

Stosowanie miedzi w budownictwie staje się w ostatnich latach powszechne

Z miedzianych kabli wykonywane są instalacje elektryczne, telefoniczne, komputerowe. Miedziane rurki są powszechnie stosowane w instalacjach wodnych i grzewczych. Coraz częściej też pojawia się miedź na dachach – rzadziej jako podstawowy materiał pokryciowy ale coraz częściej jako materiał z którego wykonuje się zabezpieczenia elementów części dachu przed opadami atmosferycznymi i system odprowadzenia wody z dachu.

Tabela z przykładem chemicznym miedzi w gatunku M2R

Tabela z przykładem chemicznym miedzi w gatunku M2R

Miedziane blachy i taśmy stosowane w budownictwie produkowane są wg Polskich Norm PN-77/H-82120 i PN-79/H-92810 w gatunku M2R jako taśma półtwarda ( z4 ) lub jako taśma miękka ( r ) oraz wg Normy DIN 1787 w gatunku SF-Cu jako taśma półtwarda (F 24) lub jako taśma miękka (F 22).

Grubość blachy i taśmy na pokrycia dachowe powinna wynosić nie mniej jak 0,6 mm a współczynnik wytrzymałości na zerwanie nie mniej jak 285 N/mm².

 

    Tabela nachylenia połaci dachowej -  rodzaje pokryć dachowych

Tabela nachylenia połaci dachowej –  rodzaje pokryć dachowych

 

Każdy dach przybiera w większym lub mniejszym stopniu formę stożka, ostrosłupa a często wielu tych elementów połączonych razem. Jego podstawową częścią konstrukcyjną jest połać dachowa. Połać dachową stanowi powierzchnia dachu z wyraźnie zaznaczonymi jej krawędziami.

Jedną z krawędzi jest prawie zawsze linia okapu a więc ta część połaci dachowej która jest najczęściej przed lico ściany zewnętrznej wysunięta. Pozostałe krawędzie mogą przebiegać wzdłuż zakończeń dachu, przy wystających z dachu murach, wzdłuż linii załamań dachu i wzdłuż jego kalenicy.

Nowoczesne rozwiązania architektoniczne powodują iż często krawędź połaci dachowej  się łamie lub przebiega po krzywej, a poszczególne połacie dachowe zachodzą na siebie i łączą się. Pochylenie połaci dachowej generalnie zawsze skierowane jest bezpośrednio do krawędzi okapu, jednej lub wielu, zdarza się jednak i tak, że pochylenie połaci dachowej skierowane jest w stronę połączenia skosowego ( koszowego ) połaci lub wewnętrznej rynny zbiorczej.

Kąt pochylenia połaci dachowej zależny jest przede wszystkim od rodzaju pokrycia dachowego, którym chcemy połać dachową, a tym samym dach lub jego część pokryć. Im to pokrycie jest szczelniejsze tym kąt ten może być mniejszy.

Przykład – kąt pochylenia połaci dachowej

Dla bez spoinowych pokryć z trzech warstw papy na betonie może on wynosić zaledwie 0,6 º co daje różnicę poziomów na jednym metrze wynoszącą zaledwie 13,3 mm.

Dach jest indywidualną częścią budowli, którą wieńczy i może przybierać różne kształty. Najprostszym kształtem dachu jest dach prosty kalenicowy z jedną lub dwoma połaciami dachowymi oraz dach czterospadowy tzw. kopertowy.

Oprócz podstawowych, prostych form i kształtów dachu coraz częściej spotykamy dachy o wielu połaciach i bardzo różnych, czasem bardzo dziwnych, futurystycznych kształtach.

Dość powiedzieć że w literaturze, budowlanej pojawiają się takie określenia kształtów dachu jak: parosolowaty, wielofalowy, cylindryczny, dwukrzywiznowy, paraboliczno – hiperboidalny, konoidalny…
Osobny rodzaj dachu wieńczy różnego rodzaju wieże – jest to najczęściej ostrosłup, stożek, kopuła lub hełm.

 

Oceń